Strange Love 10 FINALE

By: Chris Li

Blog: mydenoflions.blogspot.com

May mga pangyayari talaga sa ating buhay na ni sa hinuha ay hindi mo man lang maiisip - those too good to be true moments. Kadalasan pa nga ay sa sobrang saya at sarap sa pakiramdam ng mga ito ay ayaw natin panghawakan o yakapin. Sapagkat natatakot tayo, na ito ay mawawala din agad, at higit na masakit kung pananatiliin natin ang ating sarili sa galak na hindi naman pala kailanman mananatili.

Ngunit iba ako... Pinili kong samyuin at yakapin ang bawat sandaling nakasama ko siya. At ngayon, nagdurusa ako sa tuwing sumasagi sa isipan ko ang mga araw na iyon. Mga araw na sana ay maibalik kong muli.

"Ang sarap talaga pagmasdan ng langit 'no?"

Bumangon ako sa pagkakahiga ko sa pinong buhangin, at nilingon ang taong ngayon ay nakangiting inaaabot sa akin ang dala niyang buko. Umupo ito sa aking tabi at hindi pa rin naalis ang kanyang mga ngiti.

"Sana palagi na lang tayong ganito Mikael, yung masaya, kalmado. Walang iniisip kundi yung kung ano ang kasalukuyan.", sabay inom nito mula sa buko na hawak niya at huminga ng malalim.

Sana huwag ka na rin maging mabait sakin, para mas madali sakin na kalimutan ang nararamdaman ko para sayo...

Strange Love (06-09)

By: Chris Li

Blog: mydenoflions.blogspot.com

[06]

---Jaime

            Kanina pa ako hindi mapakali at gustong-gusto ko na umuwi sa bahay nila Mikael. Baka nag-aalala na sila ni Tita Jean dahil wala pa rin ako at dis oras na ng gabi. But, I could not resist the person who called my name kanina sa school. When I saw him, all of my worries were all gone. Siya ang sagot sa lahat ng aking iniisip kanina at alam ko he will not let me down.

            I can't help myself but to continuosly fidget inside the car. Kung may feature lang sana ang mga kotse na tumatagos sa kahit anong bagay ay hindi ko na kailangan pang maghintay sa gitna ng kumpulan ng mga kotse. There has been a pile up dahil sa nagbanggaang truck at van at there's no other way para makaalis dahil wala nang ibang ruta. Naaawa man ako sa mga biktima ng aksidente ay hindi ko pa rin mapigilang mainis.

Strange Love (01-05)

By: Chris Li

Blog: mydenoflions.blogspot.com

[01]

"Bakit… ", retorikang tanong sa kanyang sarili.

Patuloy ang paglalakad sa hindi malaman patutunguhan. Hindi alintana ang panganib sa paglalakad sa dis oras ng gabi. Walang pakialam sa lamig at gutom. Ang alam lang niya ay ang sakit na dulot nang hindi mapaniwalaang pangyayari.

Mahigit isang oras na simula nung iwan niya sa paborito niyang lugar ang taong sobra nyang pinahalagahan. Nakaramdam na rin siya ng pagod at tumigil, nagpalinga-linga ito sa paligid ngunit hindi na niya alam kung anong lugar na siya napadpad. Naawa siya sa kanyang sarili at pinilit iwinawaksi ang mga alaala gusto na nyang burahin.