“Shit!”
sakit ng ulo ko paggising nung umagang yun, halos di ko maibukas ang mata ko sa sobrang sakit nito, feeling ko namamaga. “Sino ba naman kasing may sabing umiyak ka magdamag?” sabi nanaman ng utak ko. At naalala ko nanaman ang pinagkakaganito ko, si Ed, at naalala ko nanaman ang nangyari. Pero pinigilan ko ang sarili kong umiyak.
Nakita ko namang nagva-vibrate yung telepono ko at umiilaw nakalimutan ko pa lang alisin yun sa silent mode. Si Cha tumatawag.
.jpg)
.jpg)