Pantasya (Finale)

by: Daredevil

Kinagabihan, habang mahimbing na natutulog sina nanay at kuya, ay umiiyak pa rin ako. Walang patid ang pagtulo ng aking mga luha dahil sa sobrang kalungkutan na aking nararamdaman. Hindi ako dinadalaw ng antok.

"Ano na kaya ang ginagawa niya ngayon? Baka sa mga oras na ito ay hinahanap na niya ako. Marahil malungkot siya ngayon, pwede ring galit siya sa akin dahil bigla na lang ako umalis." ang tanong ko sa aking sarili patungkol kay Kuya Carlo. "Hindi pa nagtatagal, namimiss ko na siya." Napapabuntung hininga na lang ako habang nag-iisip.

At dahil sa hindi ako makatulog ay minabuti ko na lang na sariwain ang aming mga alaala ni Kuya Carlo. Tinignan ko ang mga kuha naming larawan kasama si Angel sa pamamagitan ng kanyang niregalo sa akin na iphone. Naroon ang mga bonding moments namin tulad ng pamamasyal sa malls, parke at mayroon din sa bahay. Siyempre meron din kaming pribadong mga kuha ni Kuya Carlo tulad ng isang kuha niya na nakahubot hubad na may pagflex ng kanyang mga muscles at ang aming paghahalikan. Kahit papaano ay nagagawa pa rin akong pangitiin ng mga alaala naming ito.

______

Pantasya (29)

by: Daredevil

Nagdaan pa ang mga araw na naging normal ang takbo ng lahat sa amin. Ngunit sa kabila noon ay hindi ko pa rin maalis sa aking isipan ang naging pag-uusap namin ni Marianne. Nangangamba ako para sa kaligtasan ng aking mga mahal sa buhay base sa kanyang pagbabanta.

Nagtuloy-tuloy ito hanggang sa sumapit ang aking semsetral break. Kahit papaano ay nakakahinga na ako ng maluwag sa pag-iisip na baka tumigil na si Marianne sa kanyang mga gagawin.

Pero nagkamali ako. Isang araw, mag-isa lang ako sa aming bahay na nagpapahinga sa sofa dahil wala ang mag-ama, naalimpungatan ako sa isang doorbell. Agad kong sinilip sa bintana kung sino iyon pero wala naman akong nakitang tao. Bumalik ako sa aking pagkakahiga. Maya-maya lang ay may nagdoorbell ulit. Muli akong tumayo para sumilip at nadismaya ako dahil wala na namang tao. Kaya nagpasiya na akong lumabas.

Pantasya (27)

by: Daredevil

Kasabay ng pagkagulat kong iyon ay ang sobrang kagalakan na makita ko siyang muli. Sa ilang buwang magkalayo kami ay walang nagbago sa kanyang itsura. Napakagwapo pa rin niya. Ewan ko ba marahil sa sobrang saya ay hindi na ako nakapagsalita at natulala na lang sa kanya.

"Happy birthday baby boy" ang bungad mong bati sa akin na talagang namiss ko. Pakiramdam ko ay nagbalik ako sa pagkabata. Naiyak muli ako pero sa mga oras na iyon ay tears of joy na.

Ngumiti ka sa akin ng pagkatamis-tamis na isa sa mga dahilan ng pagkahumaling ko sa iyo.

"Ganito na lang ba tayo magtititigan, hindi mo man lang ba ako papapasukin sa iyong silid?" ang tanong mo sa akin ngunit hindi kaagad ito rumehistro sa aking isip. Parang bumagal na rin ang pag-andar ng aking kautakan.

"Ok fine" ang sunod mong sinabi. Bigla naman akong nagbalik sa katinuan sa sunod mong ginawa. Pumasok ka sa aking kuwarto at nilock ang pinto.

Pantasya (28)

by: Daredevil

Lumipas pa ang mga araw na umabot din ng mga buwan na naging masaya ang aming pagsasama ni Kuya Carlo. Pakiramdam ko ay nasa akin na ang lahat, pera, masayang pamilya at pag-ibig.

Bumili na kami ng aming dreamhouse kung saan kami titira. Napagpasiyahan kasi naming magbukod na at magsarili para na rin makapagsimula ulit. Simple lang ito na may dalawang kwarto, ang isa para kay Angel at ang isa ay para sa amin ni Kuya Carlo. Magkatabi na kaming dalawa sa pagtulog. Siyempre, hindi mawawala ang aming mga private moments. Halos gabi-gabi na lang kung mangalabit siya sa akin. Siyempre pumapayag ako para kahit papaano ay maibsan ang kanyang pagod sa maghapong pagtatrabaho sa kompanya.

At tulad ng aking napagpasiyahan noon ay pinagpatuloy ko na ang aking pag-aaral. Nag-enrol ako sa isang napakasikat na unibersidad sa Maynila. Sa unang pasok ko doon ay napapansin ko ang hindi magkamayaw na pagtili sa akin ng mga estudyanteng nag-aaral doon. Tanggap ko naman iyon dahil sa aking naging trabaho at isa pa ay sanay na rin ako. At umabot ito hanggang sa classroom.

Pantasya (26)

by: Daredevil

Dumaan pa ang mga buwan, tuloy-tuloy pa rin ang aking buhay bilang isang modelo. Dahil sa trabaho kong ito ay nakabili na ako ng bagong kotse at house and lot sa isang subdivision dito sa Manila. Nagsimula na rin akong magtabi ng pera para sa plano kong pagpapatuloy ng aking pag-aaral.

Si Jerome naman ay panay ang pagdalaw sa akin. Napapansin ko nga na halos linggu-linggo na siya nandito sa amin. Dahil sa pagtataka kong ito ay tinanong ko na siya isang araw habang kumakain kami ng tanghalian.

"Jerome, mukhang napapadalas ka na dito ah, baka matanggal ka na sa trabaho mo" sabi ko sa kanya.

"Dont worry, ako ang bahala" ang kampante niyang sagot.

"Ayaw mo ba nun anak, may kaibigang dumadalaw sa iyo dito." ang pagsabat ni nanay.

Hindi na ako sumagot pa kahit puno ng pagtataka ang aking utak. Parang may tinatago si Jerome sa akin. Gayunpaman ay wala naman akong nakikitang masama kaya hindi ko na ito binigyang pansin pa.

Pantasya (25)

by: Daredevil

"Hello Jerome"

"Rico tol, nice naman sikat ka na ah"

"Ano ka ba nagsisimula pa lang ako"

"Ikaw naman pa humble ka pa, kung alam mo lang na nagkakaubusan na ng magazine dito, ikaw ba naman ang nasa cover eh"

"Talaga"

"Oo, hindi lang yan, usap-usapan ka na nga dito sa kompanya pati na rin sa dating tinitirhan niyo."

Sobrang saya ko sa ibinalita ni Jerome sa akin. Kahit papaano ay nagbunga ang aking mga paghihirap. Sa loob ng halos dalawang buwan na pagrampa, pagpose at mga pictorial ay nakaipon agad ako ng pera. Kaya medyo nakakaluwag na ang aking pamilya.

Sa ngayon ay sanay na ako sa mga pinapagawa sa akin. Nandyan ang paglalakarin ako sa isang entablado suot ang mga damit o underwear ng boutique na aking pinagtatrabauhan. Siyempre hindi mawawala ang hiyawan ng madla sa akin kabilang ang mga nagpapantasyang kababaihan at bading. Dito napatunayan ko sa aking sarili na mayroon pala akong ibubuga.

Pantasya (24)

by: Daredevil

Kinabukasan, pinag-usapan namin ni nanay ang lahat. Sinabi ko sa kanya ang aking desisyon. Masaya ako dahil ipinapakita niya sa akin ang kanyang suporta. Dahil dito ay mas lalo ko pa siyang minahal bilang ina.

Nagpatulong ako kay Jerome na makahanap ng pansamantalang tirahan namin ni nanay. Hinihintay kasi namin si kuya na nangakong maghahanap na ng lilipatan naming bahay sa Maynila. Alam na rin ng aking kapatid ang lahat dahil kinuwento ko ang mga ito sa kanya. Kung sa una ay botong-boto siya sa amin ni Kuya Carlo ay kabaliktaran na ngayon.

Ang umagang iyon ay ang magiging huling araw ko sa opisina. Magbibigay na kasi ako ng resignation letter. Ipinaalam ko na rin ito kay Kuya Carlo sa aming pag-uusap kagabi.

Maaga pa lang ay dumating na si Jerome sa amin para magsabay kami. Habang bumibyahe ay sinabi ko sa kanya ang tungkol sa resignation letter hanggang sa makarating kami sa opisina.

Pantasya (23)

by: Daredevil

Kinakabahan man ay pormal akong sumunod kay Kuya Carlo papasok ng opisina. Samantalang tumayo si Marianne sa kanyang kinauupuan at mabilis na nilapitan si Kuya Carlo.

"Good Morning honey" si Marianne sabay yakap.

"Good Morning din." sagot naman ni Kuya Carlo. "Bakit ka nandito?"

"Do you remember what I told you yesterday? Sisimulan ko na yun ngayon."

Naalala ko naman ang kanyang tinutukoy, ang sinabing aangkinin niya muli si Kuya Carlo at babaguhin ito.

"Oh, may kasama ka pala, baka pwede mo naman akong ipakilala sa kanya" si Marianne na tumingin sa aking kinaroroonan. Bahagya naman akong nagulat.

"Ah eh, siya si Rico, assistant ko." ang pagpapakilala niya sa akin.

Pantasya (22)

by: Daredevil

Pagbaba namin ng kotse ay agad sinalubong kami ni Tita Mely kasama si nanay.

"Carlo, anak patawarin mo ako" ang agarang sinabi niya  kay Kuya Carlo.

"Mabuti pang pumasok muna tayong lahat sa loob para makapag-usap." sagot niya.

"Rico, Tita pasok po muna kayo" ang yaya niya sa aming mag-ina.

"Ano kaya ang pakay niya sa kanyang pagbabalik?" ang pagbubukas ni Kuya Carlo ng usapan nang makaupo kaming lahat sa sala.

"Akala ko ba naghiwalay na kayo?" si Tita Mely. "Anak hindi mo muna inayos ang mga bagay na iyan bago bumalik ng bansa. "

"Hindi naman naging kami Ma. Ewan ko, naguguluhan ako, wala akong idea kung bakit siya bumalik ng Pilipinas."

Maya-maya ay nagring ang cellphone ni Kuya Carlo. Dahil nakaloudspeaker pa rin ito ay narinig namin lahat ang boses ng kanyang kausap.

"Hello, Angel anak nasaan ka" may pag-aalalang tanong ni Kuya Carlo.

"Daddy" May kasamang paghikbing sagot ng kanyang anak.

Pantasya (21)

by: Daredevil

Para akong nakuryente sa pagdikit ng kanyang balat sa akin at nararamdaman ko rin ang init ng kanyang hininga sa aking batok. Maya-maya pa'y niyapos na niya ako ng yakap. Napakahigpit at puno ng pagmamahal.

"Mahal na mahal kita baby boy." ang narinig kong pagbulong niya sa akin. Hindi ko maiwasang maluha dulot ng sobrang kasiyahan. Tinawag niya kasi ulit akong baby boy. Muli ko na namang naalala ang aking pagkabata.

Nagpasiya akong umikot paharap sa kanya. Nakapagpalit na pala siya ng damit, suot niya ang isang boxer shorts at puting sando na kilalang-kilala kong pagmamay-ari ni kuya. Tinignan ko ang kanyang maamong mukha. Gwapo talaga, napakaperpekto.

Dumilat siya at tumingin sa aking mga mata. Ngumiti siya. "Hanggang pagtitig na lang ba poging ito ang gagawin mo?"

Pantasya (20)

by: Daredevil

Hindi na ako makapagconcentrate sa aking trabaho pagkabalik ko galing ng CR. Paulit-ulit na pumapasok sa aking utak ang nangyari kanina, ang insidenteng halikan namin ni Kuya Carlo.Dagdagan pa ng ginagawa niyang pagtitig sa akin.

Sa isip-isip ko, parang hindi nangangawit ang kanyang panga sa kakangiti sa akin, tapos yung mga mata niya ay nasa iisang direksyon lang. Pero hindi ko maitatanggi na lalong lumalabas ang kanyang kagwapuhan sa kanyang ginagawa at nagugustuhan ko iyon.

Hanggang sa sumapit ang oras ng uwian.

Nag-aayos na ako ng papeles sa aking mesa nang lumapit siya sa akin. "Rico, tara sama ka sa akin, dinner tayo sa labas treat ko." ang masayang pagyaya niya sa akin. Pumayag naman ako sa gusto niya.

Pantasya (19)

by: Daredevil

Parehas kaming napatingin ni Jerome sa taong tumawag sa aking pangalan na si Kuya Carlo.

"Sige Jerome mauna na ako" ang nasabi ko na lang sa kanya.

Magkasabay kami ni Kuya Carlo sa pagpanik sa kanyang opisina. Habang nasa elevator ay wala kaming naging imikan. Nararamdaman kong nakatingin lang siya sa akin, waring naghihintay nang kung anong sasabihin ko. Pero ni isang salita ay wala akong masabi. Alam ko naman kasi ang lahat, hanggang sa makarating kami.

Buong umaga na iyon ay nakapokus lang ako sa trabaho, hindi nagsasalita o hindi man lang sumusulyap sa kanya. Hindi naman sa umiiwas ako pero ayoko lang makarinig pa ng kahit ano mula sa kanya. Parang hindi ko na siguro kakayanin pa ang kung anong ipapaliwanag niya.

Kung gaano ko ginagawang busy ang aking sarili ay siyang kabaliktaran ni Kuya Carlo. Nakaupo lang siya, Malinis ang mesa na halatang walang ginagawa, alam ko at nararamdaman ko rin nakatingin lang siya sa akin. Hanggang sa sumapit ang lunchbreak ay ganoon pa rin ang naging set-up namin.

Pantasya (18)

by: Daredevil

Hindi pa rin inaalis ni Kuya Carlo ang pagkakahawak sa aking mga kamay. Nakatingin siya sa akin, naghihintay ng susunod kong itatanong. Tutal ay nasimulan na ang kanyang pagpapaliwanag ay lulubusin ko na ito.

Huminga muna ako ng malalim bago magsimula. "Sir, ano kasi ahmmmm, hindi ko alam kung bakit tinatrato niyo ako nang ganito, binibigyan ng espesyal na atensyon at naghahabol sa akin. Naisip ko lang po na baka may napapabayaan na kayo." ang una kong sinabi sa kanya.

Tinanggal na niya ang pagkakahawak sa aking mga kamay at tinabihan ulit ako sa pagkakaupo sa kama.

"Ano ang ibig mong sabihin?" ang malumanay niyang tanong.

Sa totoo lang hindi ko alam kung paano ko siya dederetsuhin, kinakabahan pa rin kasi ako. Kaya siya na ang nagsalita.

Pantasya (17 & Special Chapter)

by: Daredevil

Part 17

Namamaga ang aking mga mata nang magising ako kinabukasan. Hindi lang yan, ang bigat din ng pakiramdam ko. Parang tinatamad nga ako pumasok sa trabaho. Mas gusto ko sanang  maghapon dito sa aking kwarto. Pinilit ko na lang ang aking sarili.

Pagkabangon ko sa kama ay agad akong naghanda para sa aking morning routine. Naghilamos, nagsipilyo at nagbihis ng damit at sapatos pang jogging. Nang matapos ay lumabas na ako ng bahay.

Akmang sisimulan ko na ang pagjojogging nang makuha ng aking atensyon ang taong lumabas sa katapat naming bahay. Nagulat naman ako sa suot niya.

"Good morning Rico, tara jogging na tayo" ang sabi niya sa akin.

Pantasya (16)

by: Daredevil

Matapos ang isang oras na lunchbreak ay sabay kaming bumalik sa opisina. Sa nalalabing oras ng trabaho para sa araw na iyon ay ganoon pa rin si Kuya Carlo sa akin, nakatingin siya sa akin at kapag susulyapan ko siya ay ngingitian ako. Sa loob ko, di ko maiwasang kiligin. Sobrang nadadala ako sa mga ngiti niya sa akin. Mas sasaya sana ako kung malalaman ko ang totoong iniisip at damdamin niya para sa akin pero sa ngayon ay wala pa talaga akong lakas ng loob na itanong iyon.

Hanggang sa sumapit ang oras ng uwian, nag-aayos na ako ng mga papeles sa mesa nang lumapit siya sa akin.

Umubo muna siya na tila nagtatanggal ng bara sa lalamunan bago magsalita. "Rico, halika na sabay ka na sa akin, ihahatid na kita sa inyo. Dadalawin ko rin kasi si mama ngayon."

Nagulat man sa biglaan niyang offer, pumayag na rin ako. Siyempre makakatipid din ako sa pamasahe.

Pantasya (15)

by: Daredevil

"Sige you may go back to work now" ang huling sinabi sa akin ni kuya Carlo matapos ang aming pag-uusap.

Sinimulan ko nang gawin aking trabaho. Dahil nasa loob na ako ng kanyang opisina ay hindi ko naiwasang mailang at kabahan. Siyempre magkalapit lang kaming dalawa, kaya lahat ng mga actions ko  ay mapupuna niya. Pero sa kabilang banda ay natutuwa ako at magiging ganado dahil buong araw ko na siya makikita.

Habang busy ako sa pagtatype ng mga documents sa laptop ay nararamdaman ko na nakatingin siya sa akin. Nang sipatin ko siya, nakumpirma ko ang aking hinala. Ang posing niya ay parang si Ninoy Aquino sa limandaan na nakangiti siya sa akin.

Maya-maya medyo nawirduhan na ako sa mga kinikilos niya. Sa ilang oras ko nang pagtatrabaho ay wala siyang ibang ginawa kundi ang titigan ako. Kung ice cream lang  siguro ako ay matagal na kong natunaw.

Pantasya (14)

by: Daredevil

Mistulang naging estatwa ako ng mga oras na iyon. Hindi makagalaw dahil sa mga ginagawa niya sa akin, napapatulala sa kanyang kaakit-akit na mukha. Parang nasasarapan ako sa pagdikit ng kanyang mga kamay sa aking balat. Sa pagkakataong iyon ay hinayaan ko na lang siyang magpatuloy.

"Patawarin mo ako kung naging ganito ang inasal ko. Hindi kasi ako mapalagay kapag magkasama kayong dalawa" ang pahayag niya habang nakatingin pa rin sa akin.

Napaisip ako sa huli niyang sinabi na di daw siya mapalagay kapag magkasama kami. Tatanungin ko na sana siya kung ano ang ibig niyang sabihin nang magsalita siya ulit.

Hinawakan niya ang aking mga kamay. Huminga muna siya ng malalim bago nagpatuloy. " Alam ko nagtataka ka, kita ko sa mga mata mo kaya tatapatin na kita. Tinanggal ko siya dahil gusto kong ipaglayo kayong dalawa. Hindi ko kasi kaya na nakikita ko kayong nagkakamabutihan. Sana maintindihan mo"

Pantasya (13)

by: Daredevil

Kinabukasan, pumasok ako sa opisina nang normal, na tinatago ang nararamdaman kong kalungkutan. Mahirap kasi baka magkastress ako sa pagtatrabaho.Isang nakangiting Rico ang pinapakita ko sa aking mga kasamahan.

Halos tatlong oras na akong nagtatrabaho nang wala si Kuya Carlo. Mabuti  na rin iyon baka hindi ko mapigilan ang aking sarili kapag nakita ko siya. Hanggang sa sumapit ang lunchbreak nang hindi siya dumating.

Naghahanda na ako sa pagbaba para kumain nang puntahan ako ni Jerome. "Halika Rico, sabay ulit tayong kumain" ang yaya niya sa akin.

"Nakakahiya na sayo kasi nauubos ang pera mo kapag kasama mo ako"

"Ano ka ba? di ba magkaibigan na tayo kaya huwag mong kokontrahin ang mga ginagawa ko sa iyo" ang sagot niya na nakangiti na.

"Sige, tara na" Sabay na kaming bumaba gamit ang elevator.

Pantasya (12)

by: Daredevil

Binati ko siya ng maayos. "Hello po Sir, bakit po kayo nandito?"

"Ikaw bakit ka umalis nang hindi nagpapaalam, di ba pinagsabihan kita kanina?" medyo naiinis niyang tanong sa akin.

"Wala po kayo kanina at saka hindi na rin ako pwedeng maghintay ng matagal. Kailangan ko po kasing makauwi nang maaga dahil sa kondisyon ni nanay.

Magsasalita sana ulit siya nang marinig ko ang boses ni nanay. Nasa likod ko na pala siya nang hindi ko napapansin. "Carlo, ikaw ba yan, aba! ang laki na rin ng pinagbago mo, binatang-binata ka na. Matagal na kitang hinihintay na pumunta dito para makapagpasalamat sa tulong mo sa akin, halika pasok ka muna sa loob." ang derederetsong sabi ni nanay.

Halos natameme kaming dalawa ni Kuya Carlo at walang nagawa kundi ang sumunod.

Nang makaupo sa sofa, "Carlo, maraming-maraming salamat talaga sa mga tulong mo sa akin pati na rin sa pagtanggap as anak ko sa kompanya, malaking tulong iyon para mabayaran ang mga pagkakautang namin. Kasama na rin ang mga gastusin dito sa bahay. Naiintindihan mo naman siguro na hindi na ako pwedeng maghanap-buhay pa. Tapos yung panganay ko ay hindi pa agad makakapagpadala ng pera dahil mag-uumpisa pa lang siya sa pagtuturo sa Maynila. Huwag kang mag-alala, ung pera na pinangbayad sa ospital pati yung mga biniling gamot nung nandun pa ako ay babayaran namin nang paunti-unti sa magiging sweldo ni Rico." si nanay.

Pantasya (11)

by: Daredevil

"Pasensiya na po sir" ang nakayukong paghingi ko ng tawad sa kanya. Kita ko ang pag iling-iling niya sa sinabi ko. Ang galit sa mukha niya ay parang napalitan ng kung anong lungkot.Tinakpan niya ng dalawang kamay ang mukha at nagsalita.

"Ayoko nang mauulit pa ito ha, at sa susunod ipapaalam mo sa akin ang mga lakad mo" ang mahinahon na niyang sabi sa akin. Kahit papaano ay nakahinga na ako ng maluwag.

"Nginitian ko siya at nagpasalamat. "Salamat po sir, promise ko po na hindi ko na uulitin.

"Sige maaari ka nang lumabas" sabi niya habang tinatakpan ang mukha ng dalawang kamay.

Pagkabalik sa mesa, itinuloy ko na ang pagrereview sa mga files ng kompanya sa computer maging sa mga documents na nasa ibabaw ng aking mesa. Ilang minuto ang lumipas nang biglang lumapit sa akin si Suzie.

"Sir Rico, ano na po ang nangyari?" ang tanong niya.

"Ok na Suzie, sinigawan lang naman niya ako pero ayos na ang lahat basta hindi ko na uulitin ang ginawa ko sa susunod." sagot ko sa kanya.