Desert Diary Story 17: Bahay ni Turki

Desert Diary Story 17 – Bahay ni Turki

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

“Hi How are you?” bati sa akin ng nakasalubong kong binatilyong arabo. Naglalakad ako noong huwebes ng mga banding 11:00 ng umaga pauwi galing sa pag i-internet.

“Masyado naman yatang maaga ito para kumuha ng booking” sa loob loob ko lang. Deadma lang ako at dumiretso lang ako ng lakad pauwi ng bahay. Mga third floor pa ang aakyatin ko kasi wala namang elevator ang aking tinutuluyang apartment. Natural lang ang aking mga yapak hanggang marating ko ang door ng aking apartment. Ngunit may naririnig akong pumapanhik sa hagdan.

“Hay, sinusundan na naman ako ng Aso (Tawag namin dito sa mga katutubong Saudi). Cute naman siya kaya kung siya nga iyon, ibo booking ko na rin”. Mukhang hindi nga ako nagkamali kasi ang binatilyong Saudi nga ang umakyat. Naka thobe lang siya (White national costume) ngunit walang gutra at ikal (Checkered na red and white at ang black na headband). Pumunta ito sa akin at hinahawakan na niya ang kanyang ari. Hindi pa nakuntento at itinaas na nito ang kanyang thobe at ibinaba ang kanyang pajama (wala kasi silang briefs kaya ang puting pajama na lang ang nagsisilbing panloob).

“Touch it”. Utos niya sa akin habang ako naman ay nakatingin na lang sa mamula mula niyang tarugo.

Sa isip isip ko lang “Hmmmmmmm Filipino size…..kaya ko ito”. Hindi na ako nagsalita pa at binuksan ko na ang aking apartment. Wala akong takot na magpa akyat dahil alam kong Thursday morning iyon at may mga trabaho halos lahat ng mga ka building ko. Sininyasan ko na lang ang batang sumunod na sa akin at sinarado ko na ang aking pintuan.

Desert Diary Story 16: Birthday ni Pareng Ryan

Desert Diary Story 16 – Birthday ni Pareng Ryan

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

“Hi! Puwede bang magpa print ng colored”. Nagulat na lang ako habang nakipag kuwentuhan ako sa aking kaibigan sa telepono ng biglang kumatok sa pintuan ng office ko si Ryan, ang cute sa Engineering. Hay, ganito naman silang mga taga Engineering, hindi namamansin kung walang kailangan. Pero kung may kailangan, super galang ang mga putah! At sobra sa pa cute. Kung sabagay, pogi talaga itong si Ryan na ito. At ang cute niyang talaga. Pero dahil PINOY, distansya pa rin ako kasi problema lang yan.

Ngumiti ako, ngiting Close-up sabay paalam sa aking kausap sa phone. “Sure.”

“Pinadala ko na sa email mo, paki bukas na lang”. At ngumiti ito ng napakatamis na ngiti.

Hindi na ako nag aksaya pa ng panahon at binuksan ko na lang kaagad ang aking Outlook. True enough, andoon na nga yong email niya at may dalawang attachments.

“Mga credentials mo ba ito?” tanong ko pagkatapos kong buksan ang attachments.

“Oo. Kailangan daw eh”.

“Bakit? Susunod ka na ba sa mga nakaalis na patungong US?” Marami kasi kaming m ga detailers na naka alis na patungong States at siguro ay susunod na rin itong si Pareng Ryan na ito.

“Sana”.

“Kaya mo yon, sa galing mong yan”.

Hindi naman nagtagal ang pag print ko kasi high speed naman ang aking colored printer sa opisina kaya natapos din kaagad.

Desert Diary Story 15: Ang Mga Real Estate Agents

Desert Diary Story 15 - Ang Mga Real Estate Agents

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Tuwang tuwa ako dahil ibibigay na ng Company ko ang aking housing allowance. Kaya nga lang, dapat makakita muna ako ng malilipatang bahay bago ko ito makukuha. Wala akong kakilala sa Al Khobar kaya mag isa akong naghanap ng Real Estate. Mukhang susuko na rin ako sa huli dahil 2 linggo na ay wala pa rin akong nakitang bahay. Kung meron may ay hindi ko naman type dahil napakaliit, napakadumi, maraming ipis.

Buti na lang ay may nag volunteer na magmaneho sa akin. Si Mishal, mabait naman itong arabo na ito ngunit hindi ko talaga siya type. Bukod sa mataba, maliit ang kanya ay marami pa itong sabit dahil kabi kabilaan ang mga bading, kaya nga lang galante ang lolo ninyo. Since wala naman kaming relasyon, at siya ang nag volunteer na ipagmaneho ako, hindi na rin ako pumalag. Mahal din ang mag taxi kaya okay na lang rin.

Pumarada kami sa isang real estate sa may 23rd Street. Maganda gusali nang opisina.

“Call me when you’re done, I don’t want them to see me” sabi ni Mishal bago niya ako binaba sa harap ng real estate.

Tumango lang ako at dali daling bumaba. Pumasok ako ng real estate office.

“Assalam mulaikum” pagbati ko sa isang arabong nagbabantay. Tiningnan ko ang karatula, Bashar Al Khudairi, aba mudir (Manager) pala. Pero ang bata

“Walaikom Assalam, Abdullah” sagot ng arabo.

Cute sya kung tutuusin. Siguro mga 22 – 23 years old lang siya. Maganda ang mata, ang pilik mata nito ay maganda din, perfect ang ilong, perfect ang ngipin at pulang pula ang labi. Kaya nga lang naka thobe kaya hindi ko masyadong makita kung maganda ang katawan. Actually may kahawig na artista, kung wala lang sanang gutra (headdress) ay baka ma kita ko pa ang similarity nito sa artista.

“My friend, I’m looking for a bachelor’s flat”

“Okay, tell me your spex so I can search a flat for you”

Desert Diary 14: Ang Pabango

Desert Diary – Story 14 Ang Pabango

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Gustong gusto kong dumaan sa likod ng opisina namin dahil napakaraming poging tumatambay doon. Doon sila nagkukwentuhan at nagyoyosi. Mga ilang buwan din bago ko nalaman na distribution company pala sila ng mga pabango. Mahigit sampu ang mga salesman doon na wala kang itulak kabigin sa kagwapohan. Ang babango nila at naka uniform sila ng puting long sleeves, tie, black slacks at black shoes. Sa tantya ko mga Lebanese or Syrian ang mga iyon. Alangan naman akong magpakilala sa kanila kaya hanggang masid lang ako tuwing dumadaan ako o nagyoyosi sa likod ng opisina namin.

Sa tagal ng pagpapa tweetums ko ay nakakuha din ako ng pagkakataon upang makilala ang dalawa sa kanila. Alas dos ng hapon noon at papunta pa ako ng opisina. Ako lang mag isa sa opisina noon dahil ang lahat ng staff pati na ang teaboy namin ay dinala sa Jubail upang dumalo sa isang exhibition. Magyoyosi ako sa likod ng office namin at nagkataon namang dalawa sa mga salesman ay nagyoyosi din.

“Oh shit, I forgot my lighter” nagkunyari akong walang dalang lighter, yan usually ang mga pick up lines ko. Tumingin kunyari ako sa kinaroroonan ng dalawang gwapong lalaki at ngumiti. “Do you have a light?”

Ngumiti din si pogi no.1 at binigyan ako ng lighter.

“Thanks” sabay abot ko sa kanya nang matapos na akong magsindi.

“If I want to buy perfume would you give me a discount?” tanong ko sa kanilang dalawa.

Desert Diary 13: Bookstore

Desert Diary Story 13 – Bookstore

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

May itinugon ang boss ko na bilhin sa Bookstore at kailangan kong madala kinabukasan sa opisina. Ang Bookstore na yon ay ang may pinakamalaking office and school supplies na tindahan dito sa Al Khobar. Malaki din ang showroom nila dito sa Corniche Khobar kaya magandang pasyalan. Bukod pa doon, ang popogi ng mga salesman nilang mga pinoy doon. Masarap talagang lumandi doon kasi ang dami ding mga ibang lahi lalong lalo na ang mga paborito kong Arabo.

Inasikaso ko muna ang pinabili sa akin ng aking boss bago ako umakyat sa 2nd floor upang tumingin ng mga libro. Libro ha, hindi booking ang tunay na libro. Pero kung may makikitang libro na booking, mas maganda di hindi ba?

Napansin kong pilit hinuhuli ng isang tao ang aking paningin. Sunod na rin ito ng sunod sa akin kahit saan ako pumunta.

“Mukhang may booking na naman ako nito”

Tumingin ako sa kinaroroonan ng mama at nagkamot ito ng kanyang harapan. Naka jogging pants lang ito, T-shirt na hapit sa katawan at naka tennis shoes. Maganda naman siyang tingnan sa kanyang porma. Gwapo din ito. Medyo kulot ng konti ang kanyang mga buhok na maayos naman ang pagka gupit. Wala siyang bigote kaya sa tantya ko mga 23-25 years old ito. Maganda ang mga mata, maganda ang ilong at pula ang mga labi. Kung hindi ako magkakamali ay Syrian ito or Lebanese or di kaya Jordanian. Habang tinitigan ko sya ay nilabas ko naman ang aking mga dila at sabay kong dinilaan ang aking mga labi. Inakit so siya kaya lumapit siya sa akin. Walang katao tao sa section na kinaroroonan namin kaya malakas ang loob ko sa mga oras na yon. Nang nakalapit na siya sa aking kinaroroonan ay dinakma ko na kaagad ang kanyang ari.

Desert Diary 12: Campus Tour Jubail

Desert Diary Story 12 – Campus Tour Jubail

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Thursday na naman at masayang masaya talaga ako. Ito lang ang araw na maaring kalimutan ang lahat ng pressures sa trabaho at magsaya. Paminsan minsan lang ako nakakapunta sa Jubail kaya noong inimbitahan ako ni George na bisitahin siya ay pumayag na ako kaagad agad. Mga 100 Kilometers o isang oras din mahigit ang layo ng Dammam papuntang Jubail. Wala naman akong kotse kaya sumakay na lang ako ng bus. Mura lang naman ang pamasahe at first class pa ang bus service.

“Kumusta Pareng Mike” si George, sinundo na ako sa bus station. Pamintahan lang ang gimik ng kumpare kong ito.

“Eto P’re, okay lang naman”

“Halika na, andoon nakaparada ang kotse ko”

“Hay, buti naman at may kotse ka na ngayon”

Mahirap kasing sumakay sa mga kolorom na mga taxi sa Jubail. Marami na ring mga horror stories tungkol dito kaya as much as possible mas magandang sumakay na lang sa legitimate na taxi.

Desert Diary 11: Ang Taga-Printing Press

Desert Diary Story 11 – Ang taga Printing Press

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

“Samer, I hate you! Where are my business cards?”

“I’ll deliver it to you tomorrow, promise”

“But Samer, you always promise. My boss is so mad at me because of that business card”

“It’s already printed but they’re in the process of drying it”

“Really? Don’t tell me that it would take 2 weeks for those cards to dry?”

“No no no no…it’s printed in synthetic paper so it would really take time to dry. But promise I’ll bring it to you tomorrow”

OPM na naman itong mga taga printing press na ito at naiinis na ako. Eh, pano ba naman pag may job ka para sa kanila ay nag uunahan sila pero pag delivery date na, ayon, super delayed! Pangako lang ng pangako. Ako tuloy ang nakukompromiso sa mga amo ko. Akala nila nagpapabaya ako.

Desert Diary 10: Fun Ride

Desert Diary Story 10 - Fun Ride

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Kalagitnaan na ng Ramadan at nagbabago na ang panahon. Kahapon lang natapos ang isang linggong sandstorm. Ngayon naman ay napakalakas na naman ng ulan. Nasa Industrial City ang office ko, sa kalagitnaan ng desyerto kaya ang hirap sumakay tuwing Ramadan. Palibhasa, mas maagang umuuwi ang mga muslim di katulad naming regular hours pa rin.

“Tangna! Kainis! Naiwan ako ng bus! Pano na ako nito ngayon?” Kakahupa lang ng ulan at pasado alas siete na ng gabi pero andito pa rin ako nag aabang ng masasakyan.

“Lord, sana may dumaan na taxi” pero mukhang Malabo kasi nasa kalagitnaan kami ng desyerto. Ang pag asa ko na lang ay maadaanan ako ng mga taga ibang company na maawa sa akin. Mga kalahating oras pa ang inantay ko ng may headlights akong nakita.

“Lord, sana pasakayin ako nito” panalangin ko sa Diyos.

Mukhang mabagal ang takbo ng kotseng itim.

Desert Diary 09: Ang Mamang Pulis

Desert Diary Story 9 – Ang Mamang Pulis

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Miyerkulis ng gabi kaya gala na naman ako ng gala sa Al Khobar. Ginabi nga ako kaya nag taxi na lang ako pauwing Dammam. Ang nakakatakot lang pag ginagabi ay maari kang masita ng mga pulis. May mga horror stories nga dito na ilang pinoy na rin ang nagahasa kaya medyo kabado ako. Pero deadma lang ako kasi nong bumaba naman ako sa madilim na eskinita papasok sa aming Villa ay wala na namang tao. Kaya lang, nagkamali pala ako. Bigla na lang umilaw ang ilaw ng pulis car kaya napako ako sa kinatatayuan ko sa kaba at takot.

“Taal” tinatawag ako ng pulis. Lumakad na lang rin syempre ako papunta sa may police car na nakaparada doon.

“Wen Iqama” pucha! Kinukuha ang residence permit ko. Ito ang pinakamahirap sa lahat. Pero at the back of my mind, hindi naman ako masyadong natakot dahil wala naman akong ginawang masama.

Desert Diary 08: Majid

Desert Diary Story 8 - Majid

By Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Eid holiday noon, malamig ang simoy ng hangin sa labas at nag iinit na naman ang pakiramdam ko. 9 days din kaming walang pasok kaya bagot na bagot na ako sa bahay. Wala namang magandang palabas sa TFC kaya nagpasya na lang akong mag internet.

Desert Diary 07: Half-Moon Beach

Desert Diary Story 7 – Half-moon Beach

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Halos lahat talaga ng mga sexcapades dito nangyayari sa weekend at ang kaganapan sa Halfmoon Beach Resort ay isa na doon.

“James! Ano ba! Magbihis ka na at pupunta tayong Halfmoon”

Halfmoon, isang beach resort sa may Dhahran, dito pa rin sa Silangang Rehiyon ng Kaharian. Maganda ito dito kasi napakaganda ng alon at hindi malamig ang tubig lalo na ngayong tag init na naman.

Desert Diary 06: Flatmate

Desert Diary Story 6 - Flatmate

by Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

7 PM na at kakarating ko lang sa bahay. Ang hirap ng buhay OFW kasi kayod kalabaw ka palagi. Pero ano naman ang iisipin mo kung ganito ang datnan mo pag uwi mo ng bahay.

“Uy, andyan ka na pala, buti at kakaluto ko lang ng hapunan”

“Kakahiya naman sa iyo, sabi ko naman wag mo na akong isali sa luto mo kasi may sarili naman akong budget”

Desert Diary 05: Jean

Desert Diary Story 5 – Jean

By braggart [braggart_21@yahoo.com]

“Ronaldo!!!” tumitili na naman ang boss ko. Kakainis ano na naman kaya itong kailangan nya.

“Yes, boss!” sagot ko sa kanya.

“James Rolando! What the hell are you thinking?” sabay hagis ng papeles na pina pa correct nya sa akin. Nakasulat na rin doon ang mga comments nya.

“But….”

Desert Diary 04: Nasser

Desert Diary Story 4 – Nasser

By Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Wednesday ng gabi kaya masaya na naman kasi walang pasok kinabukasan. Napag usapan na namin ni Richie na magkikita kaming dalawa mga 8PM ng gabi sa Safeway sa Al Khobar. Ang Safeway ay isang supermarket na western style at mostly sa mga binibintang mga products dito at imported. Kaya ordinary na tanawin na lang dito ang mga Kano or mga Briton na namimili. Marami ding mga batang katutubo na tumatambay sa labas nito kaya mabubusog ang mata mo sa pagtingin ng mga magagandang tanawin. Kaya nga lang ang ibang mga bata dito ay puro mga hayok sa laman. Kaya kailangan dito konting ingat lang sa pagtingin kasi kung mase sense nila na available ka, di ka talaga tatantanan ng mga ito.

Desert Diary 03: Khalid

Desert Diary Story 3 – Khalid

Ni Desert Delicay [desertdelicay@yahoo.com]

Thursday na at weekend na naman, ang sarap talaga ng pakiramdam. Ganito talaga dito kasi pag weekend parang wala lahat ng mga tension sa katawan. Kung workdays kasi wala talagang panahon para mag enjoy. December na yon kaya medyo malamig na ang klima dito sa desyerto. Nag yaya ang kaibigan kong si Marvin na dalawin ko daw sya kasi nalulungkot daw sya. Pagkatapos kung maglaba ng mga 10 A.M. naligo lang ako at naghanda nang pumunta ng Al Khobar.

Desert Diary 02: Mohammed

Desert Diary Story 2– Mohammed

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

May inutos lang ang boss ko na bilhin sa Jarir Bookstore after office hour kaya wala akong choice kundi ang pumunta sa Al Khobar para bumili. Since malapit na lang rin ang pad ni Dex na kaibigan ko sa Jarir, dumaan na lang rin ako sa kanya.

Desert Diary 01: Jassim

Desert Diary Story 1 – Jassim

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

“Franco, daan ka naman sa bahay ko mamaya”. Si Dex, isang kapwa OFW na meet ko sa Diamond Gym noong Ramadan nangarap kasi akong gumanda ang katawan ko. Kaya hayon, nag enroll ako sa gym. Siya naman eh nag maintain lang ng katawan kasi medyo may edad na rin kasi sya eh.