Ang Simula (Finale)

by: James Cornejo

Guys, ito na po ang last part ng simula ng pagbabago ng aking buhay. Sana po ay inyong nagustuhan ang aking buhay at sana din sa mga simpleng scenario sa aking buhay ay na pukaw nito ang inyong mga damdamin. Maraming salamat po sa lahat ng sumoporta nito. Bukas din po ng gabi ay ipopost ko na ang pangalawa kong storya, hindi pa lang ako makahanap ng tamang titulo dito. Sana po ay katulad ng pagsuporta ninyo sa aking unang akda ay suportahan nyo din ang pangalawa, maraming salamat po.

Ang Simula (17)

by: James Cornejo

"Ano pare, balak mo bukas?" sabi ni paeng matapos ang meeting kanina kay mrs. Vergara.

"Yun na nga eh, wala pa. hai..." sagot kong parang nalugi. "ano ba dapat kong gawin? nakalimutan ko na kasi eh, dapat kasi hindi nalang ako ang naging president, hindi naman ako ganon karesponsable!"

"Ano ka ba, okay lang yan, kanta ka nalang." sabi ni Mike sabay tawa.

Ang Simula (16)

by: James Cornejo

Pumasok ako na dadala pa din ang kotse na pinahiram sakin ni daddy, pero sa kagandahang palad, hindi ko na kasabay at sa palagay koy hindi na muling mauulit pa ang pagsabay sakin ni Ezra. Dumiretso agad ako sa aming classroom, 6:30 palang naman ng umaga, may panahon pa ako para magisip pagdating ko sa room. sabi ko sa aking isip habang naglalakad patungo sa aming classroom.

"James, james." tawag sakin ng isang babae mula sa aking likod ng makapasok ako sa Highschool Building ng aming school.

Ang Simula (15)

by: James Cornejo

"Mr. Cornejo! please pay attention!" ang sabi ni Mrs. Vergara "What seems to be your problem Mr. Cornejo? kanina ka pa wala sa sarili mo pamula nang dumating ka dito."

"Wala po mam." maikli kong sagot.

"Maybe mam, we should set this meeting some other time, I know james will agree to me. Right james?" si Ezra.

Ang Simula (14)

by: James Cornejo

Makati and Drew, hahaha., ganyan tlga si Ezra, kahit hanggang ngayon, ganyan pa din siya.,ü pero well, ganun ata talaga, feeling ko, habang buhay na niyang guguluhin ang buhay ko., hahaha.,ü

(Guys, please leave comments, thanks)

"wala naman tol..." sabi ko na may pagaalangan.

"wala, pero tulala ka dyan, hindi ka naman ganyan dati, nagthird year lang tau, ganyan ka na." seryosong sabi ni Paeng. "alam mo tol, magkakaibigan tayo, ilang taon na din tayong magkakasama, alam na natin sa isa't isa kung may problema ang isa. At alam kong alam mo na handa naman kami tumulong kung ano man yan. Wag lang kung babae ang problema mo, labas na kami dyan."

Ang Simula (13)

by: James Cornejo

June 6, 2005, Monday

Pasukan na, katulad nga nang napagkasunduan namin ng daddy ko ay kasabay ko pumasok si Ezra sa school gamit ang kotse na ipinahiram muna ni daddy. As expected, nakarating kami sa school na ang mga estudyante ay nakatingin sa kung sino man ang bababa sa kotseng ipinaparada ko na ngayon sa parking lot ng school namin.

"Umayos ka pagbaba natin! lumayo ka sakin! ayokong pagusapan tayo na ng school! OKAY??!" sabi ko kay ezra sa mataas na tono. "Umuna ka na bumaba, may aayusin pa ako dito!"

Ang Simula (12)

by: James Cornejo

"anong ginagawa mo ditong babae ka!!?" nasabi ko nalang sa tindi ng galit na naramdaman ko ng makita ko si Ezra na nasa aming sala.

"Anak, be nice to your visitor!" pagsita agad sakin ni mommy. "iha, pagpasensyahan mo na yang si James." baling niya kay Ezra

"okay lang po tita, sanay na ako dyan." sagot naman niya sa mommy ko. "uhm, tita, pwede ko po ba masolo si James, para naman magkausap po kami ng ayos." paalam pa niya

Ang Simula (11)

by: James Cornejo

"Good Morning Ikie... Good Morning Baby..." gising ko kay RJ habang nakasandal naman ako sa kanyang tiyan na animoy may nabuo talagang baby sa pagniniig na ginawa namin kagabi.

Natawa naman si RJ sa aking ginawa at agad na hinaplos ang aking ulo... "Good Morning din ikie..." sabi niya at agad na nagdikit ang aming mga labi... Ngayon, masasabi ko nang hindi na ako naiilang sa kanyang mga halik, nagugustuhan ko na ito at sa palagay ko, hinahanap hanap ko pa... Masarap humalik si RJ, sanay na sanay, ilang lalake or babae na kaya ang nahalikan neto, hindi naman kasi nagkukwento eh! andaya naman... mmmm... hindi maiwasang pagtatampo ng aking isip...

Ang Simula (10)

by: James Cornejo

"a-anong ginagawa mo??" ang nasabi ko nalang nang maalimpungatan ako dahil sa bigat na nararamdaman ko. Nakapatong pala sa akin si RJ at hinahalikan na ako sa aking leeg.

Bahagya naman siyang tumigil sa kanyang makamundong ginagawa at "sorry ikie, hindi na ako makapagpigil, sana wag kang magalit sa gagawin ko" at bigla niyang dinakma ang aking alaga at nilamas lamas ito.

"ahhhhhh!!!" sigaw ko, nabigla dahil sa kanyang ginawa, "tang ina mo RJ, waaaag!!! ahhhh, shit!!" sabi ko

Ang Simula (09)

by: James Cornejo

"Mga parekoy, pasensya na kanina, nawala lang ako sa mood, pero ok na ko ngayon." ang bungad ni RJ ng makaupo kami.

"kapag naman hindi ka pa naging ok eh sinundan ka na ni..." medyo mataray na sabi ni Brent.

"ayan nanaman kayong dalawa ha! kanina pa kayo, tumigil na kayo!" saway ko sa kanila dahil alam kong may namumuo nanamang tension sa pagitan nila. "Let's just celebrate your comeback Brent." dagdag ko pa.

Ang Simula (08)

by: James Cornejo

"What is about me?" wika ni Brent

"wala" sabi ni RJ at itinapon na ang sigarilyong wala pa sa kalahati ang nahihithit. "Let's go james!" dagdag pa nya.

"once and for all, tigilan nyo na ang pag aaway, ano bang problema nyong dalawa! kanina pa kayo ah!" may bahid ng pagkaasar kong wika. "ano bang problema nyo?"

"It's non of your business." sabi ni RJ na ikinagulat ko

Ang Simula (07)

by: James Cornejo

Agad kong nilingon ang taong tumawag ng aking pangalan. Hindi nga ako nagkamali. Agad kong siyang nilapitan at binigyan ng isang napakahigpit na yakap sabay sabing:

"Kelan ka pa bumalik brent!? taena, namiss kita tol!!!"

Si Brent ay kapatid ni RJ, kagaya ng sinabi ko sa part 1, hindi ganon ka gwapo si RJ, taliwas ito sa kapatid niyang si Brent, matangkad si Brent, hubog ang katawan, kung tutuusin ay hunk talaga. Yung tipong masasabi mong "Habulin ng Chicks at mga Bakla!" hehehe. Mas close kami ni Brent kahit na si RJ ang best friend ko, maybe kaya lang naman kami naging magbest friend ni RJ, kasi siya ang kaedad ko, samantalang si Brent naman ay mas bata sa amin ng 3 taon. gayon pa man, kahit na bata pa ito ay makikita mo na talaga ang kagwapuhan niya. Makinis ang muka, matangos ang ilong, moreno, kasing height ko lang siya at this time. hehehehe. At syempre, SOBRANG GALING SA BADMINTON.

Ang Simula (06)

by: James Cornejo

Inihtid namin si Ondoy sa kanilang bahay, at pagkatapos noon, akala ko'y ihahatid na niya ako sa amin. ngunit ako'y nagkamali, pumunta muna kami sa ilog kung saan malimit kaming tumambay magkakabarkada.

"Ikie, isigaw mo lahat dito ng sakit na naramdaman mo sa lahat ng babaeng nagpaiyak sayo." sabi ni RJ

"hala, hindi naman ako baliw, tska past is past, ayoko na balikan pa ang mga pangyayare. and besides, having you makes me feel na wala ng mananakit sakin." wala sa sarili kong sagot sa kanya.

Ang Simula (05)

by: James Cornejo

"I heard it all ikie, I hope you are true to your promises." Sambit niya at akmang hahalikan ako.

"I'm not yet ready for that ikie, sorry." tila nahihiya kong tugon sa kanya.

"well, it's ok, kaya ko namang maghintay ikie, and sorry din." sabay ngiti sa akin ng wagas "nawala na antok at lasing ko, pwede ba kwentuhan muna tayo?" dadag pa niya.

Ang Simula (04)

by: James Cornejo

Bigla namang may nagtext sakin na ibang number, the text goes like this, “babe, i need you now, please, punta ka sa 7 11 nearest your house, nandito ako ngayon”

Shit, si lea!! Sigaw ko sa isip ko

Agad kong pinuntahan ang nasabing lugar, pag karating ko doon, hindi ako makapasok agad sa 7 11, hindi si lea ang nandito, pero kita ko ang nakakaawang muka niya, parang malaki ang dinadala, parang animo'y may malaking problema.

Ang Simula (03)

by: James Cornejo

"james, james, james, gising ka na, may sasabihin lang ako sayo... " tila isang babae na tumatawag sakin.

"james, hintayin mo ko, madaming paraan ang pwede mong gawin, pero gusto ko, habang hinihintay mo ko, may mapasaya kang tao..." siya pa din pero hindi ko maaninag ang muka.

alam ko at kilala ko ang boses na yun, kay lea yun, sigurado ako...

Ang Simula (02)

by: James Cornejo

"But babe, i just said tho..." ang naputol kong sasabihin.

**PLAAK!!!**

isang sampal ang dumampi sa aking kanang pisngi na naging dahilan ng pagtigil ko sa aking sinasabi. pagkatapos niya akong sampalin ay bigla nalang siyang nagtatakbo palabas ng resort nila paeng at dali daling sumakay ng isang tricycle para makalisan sa lugar.

wala akong nagawa kundi ang umiyak dahil hindi ko alam kung paano ko pa haharapin ang bukas ng wala siya.

Ang Simula (01)

by: James Cornejo

Tok..tok..tok

"gising na james!! ayan na ang tito mo, sinusundo ka na, malelate nanaman ang school bus dahil sayo!" Yan ang palagian kong nakikinig sa nanay ko kapag umaga.

ako nga pala si james cornejo, labing tatlong taong gulang, isang tipikal na estudyante, nagaaral sa isang pribadong paaralan dito sa Calamba. Maayos ang tindig, hindi papahuli ang muka dahil sabi ng mga kaibigan ko ay gwapo naman daw ako. maliit nga lang sa taas na 4'10. Isang bagay lang siguro ang kinalalait ng mga tao sa akin, ito ay ang kalakihan ng ulo ko. wala naman akong hydrocephalus o sakit na naguugnay sa kalakihan ng ulo ko. Matalinong bata ako, sa katunayan, ilang parangal na rin ang naiuwi ko sa larangan ng English at Mathematics.