Open Relationship 06

By: Joemar Ancheta

Blog: joemarancheta.blogspot.com

Facebook: www.facebook.com/joemar.ancheta

-------------------------------

Jinx Point of View

-------------------------------

Sampung oras ang naging biyahe namin mula Manila hanggang Tuguegarao. Napakabigat ng nararamdaman ko na kahit nakapatay na ang ilaw sa buong bus ay hindi parin ako mapakali o kahit ipikit lang sana ang aking mga mata.

“Hindi ka din makatulog?” tanong sa akin ng katabi kong nagpakilalang si Aris.

“Hindi ho. Nakaparami kasing nangyari sa Linggong ito. Hindi ko alam kung paano ko lulusutan ang lahat ng pinagdadaanan ko ngayon.” Napabuntong- hininga ako.

“Gusto mo bang ikuwento sa akin. Minsan nakakatulong sa iyo na sabihin sa iba ang pinagdadaanan mo.”

At dahil doon ay parang matagal ko na siyang kilala. Nagawa kong ikuwento ang lahat ng nangyari. Tanging malalim na hininga ang naisukli niya sa akin sa tuwing humihinto ako at punasan ang aking mga luha.

“Ganoon talaga ang buhay. Kailangan mong tibayan ang iyong kalooban. Masasaktan ka ngunit kung malagpasan mo ang lahat ng iyan ay mas magiging matibay ka. Bata ka pa, marami ka pang pagdadaanan at sabihin ko sa’yo lahat ng mga nangyari ngayon ay isang pilat na lang sa’yo sa pagdating ng panahon. Sana ang mga sugat na iyan ay hayaan mo munang gumaling at kailangan mong tulungan ang iyong sarili. Hindi lang ikaw ang nasasaktan sa mundo. Marami tayo. Hindi lang ikaw ang nawalan, kasama din ako doon ngunit kailangan nating ipagpatuloy ang buhay at lumaban para sa kanilang pumanaw na.”

Desert Diary Story 15: Ang Mga Real Estate Agents

Desert Diary Story 15 - Ang Mga Real Estate Agents

Ni Desert Delicacy [desertdelicacy@yahoo.com]

Blog: desert-diaries.blogspot.com

Tuwang tuwa ako dahil ibibigay na ng Company ko ang aking housing allowance. Kaya nga lang, dapat makakita muna ako ng malilipatang bahay bago ko ito makukuha. Wala akong kakilala sa Al Khobar kaya mag isa akong naghanap ng Real Estate. Mukhang susuko na rin ako sa huli dahil 2 linggo na ay wala pa rin akong nakitang bahay. Kung meron may ay hindi ko naman type dahil napakaliit, napakadumi, maraming ipis.

Buti na lang ay may nag volunteer na magmaneho sa akin. Si Mishal, mabait naman itong arabo na ito ngunit hindi ko talaga siya type. Bukod sa mataba, maliit ang kanya ay marami pa itong sabit dahil kabi kabilaan ang mga bading, kaya nga lang galante ang lolo ninyo. Since wala naman kaming relasyon, at siya ang nag volunteer na ipagmaneho ako, hindi na rin ako pumalag. Mahal din ang mag taxi kaya okay na lang rin.

Pumarada kami sa isang real estate sa may 23rd Street. Maganda gusali nang opisina.

“Call me when you’re done, I don’t want them to see me” sabi ni Mishal bago niya ako binaba sa harap ng real estate.

Tumango lang ako at dali daling bumaba. Pumasok ako ng real estate office.

“Assalam mulaikum” pagbati ko sa isang arabong nagbabantay. Tiningnan ko ang karatula, Bashar Al Khudairi, aba mudir (Manager) pala. Pero ang bata

“Walaikom Assalam, Abdullah” sagot ng arabo.

Cute sya kung tutuusin. Siguro mga 22 – 23 years old lang siya. Maganda ang mata, ang pilik mata nito ay maganda din, perfect ang ilong, perfect ang ngipin at pulang pula ang labi. Kaya nga lang naka thobe kaya hindi ko masyadong makita kung maganda ang katawan. Actually may kahawig na artista, kung wala lang sanang gutra (headdress) ay baka ma kita ko pa ang similarity nito sa artista.

“My friend, I’m looking for a bachelor’s flat”

“Okay, tell me your spex so I can search a flat for you”

Jed, I Love You.....

Jed, I Love You...

By: Jayson Patalinghug

Ano ba itong nasa isip ko? Ang isiping pwede kong sabihin sa kanya ang aking nararamdaman at sasabihin din niya sa akin na mahal niya ako pagkatapos ay magyayakapan kami at maghahalikan ay isang kahibangan. Si Jed na yata ang pinaka perpektong lalaki para sa akin. Masarap sana kung totoo ang lahat ng aking mga agam-agam. Kailan pa ba ako matututo? masakit ang katotohanan.

“Pasensya ka na Jay… pero alam mo namang babae ang gusto ko.” Malinaw pa ang mga katagang iyon sa aking ala-ala. Para itong isang sibat na tumusok sa aking puso… napakasakit…walang kasing sakit. Hindi iyon ang inaasahan kong mangyari pagkatapos ko siyang mahalin ng lubos-lubos sa loob ng dalawang taon. Siya lang ang lahat para sa akin na kahit ang tumingin man lang sa ibang gwapong lalaki ay isang malaking kasalanan na para sa akin. Sabi ko sa aking sarili na matatanggap ko kung isang araw, sasabihin niyang magkaibigan lang talaga kami, pangako ko sa sarli ko na magiging matatag ako kapag sinabi niya sa akin na hindi lalaki na tulad ko ang type niya. Ngunit tila may sariling utak yata ang aking puso, ginagawa nito ang gusto nitong gawin, at ang katotohananang mawalan ka ng taong sobrang mahal mo ay nagdudulot ng sakit na di mo makokontrol. Napaka tanga ko talaga nang maniwala ako sa aking sarili na kaya kong ihandle ang mareject ng taong mahal ko. At ngayon, ang sakit ay tila walang katapusang batis na nagdudulot ng matinding paghihinagpis.

Marahil ay gawa-gawa ko lang ang lahat. Ang aming relasyon…ang aming samahan. Ang bawat dampi ng kanyang mga kamay sa aking katawan, ang mga bulungan, tawanan, at ang mga makahulugang titig. Sobrang mahal ko siya na niloloko ko na ang aking sarili, pilit na kinikombense na totoo ang lahat ng mga iyon. Pinaniwala ko ang aking sarili na gwapo ako, sexy at maari ding balang araw ay magkakagusto din siya sa akin. Haaay…kahit kailan di niya ako minahal, ang lahat ay pawang pangarap lamang na kahit ang pinaka simpleng bagay na ginagawa niya ay binibigyan ko ng kahulugan. Yung parang baka mahal din niya ako ngunit nahihiya lang siyang umamin. Pero mali ako. Naiinis ako sa katotohanang babae ang gusto niya. Walang babae ang magmamahal sa kanya ng gaya ng pagmamahal ko. Walang babae ang makakapagpatawa sa kanya gaya ng ginagawa ko, walang babae ang nakaka alam ng kanyang mga problem at mga sekreto, o makapagbibigay sa kanya ng kanyang mga kailangan gaya ng pwde kong ibigay.  Wala. Pero, hindi pa rin ba iyan sapat? Isinilang lang ako sa maling katawan.

Dagta ng Isang Sereno (COMPLETE)

Dagta ng Isang Sereno

May Akda: Jayson

Genre: Homo Erotic, Fantasy, Fiction

WARNING: Ang kwentong ito ay nagtataglay ng maseselan na mga eksena sa pagitan ng dalawang lalaki. Kung bawal po sa inyo o di ninyo gusto ang magbasa ng ganitong paksa ay maari po na lisanin nalang ninyo ang site na ito.

 *******************************

from Ivan Chan's photo stream

Si Khulaid ay matatawag nating swerte sa buhay. Siya ay nabibilang sa maharlikang pamilya at ang kanyang angkan ay kilala bilang magigiting na mandirigma ng karagatan. Bilang tagapagmana ng mahiwagang perlas ng buhay, malaki ang kanyang papel sa kaharian ng Aquantos. Matapos ang ilang taong pagsasanay sa larangan ng pakikipagdigma ay binigyan siya ng tatlong buwan upang makapag pahinga. Gusto niyang samantalahin ang pagkakataong iyon upang mapuntahan ang mga lugar na nais niyang puntahan, nais niyang marating ang lahat ng iyon.

Si Miguel naman ay isang ordinaryong binata. Nasa labing walong taong gulang at sa kasalukuyan ay nag aaral sa isang unibersidad sa Cebu. Mayaman ang kanyang pamilya, ngunit masalimoot ang kanyang buhay, kaya naman ay binaling na lamang niya ang kanyang atensyun sa barkada at pakikiparty. Isang araw naimbitahan siya sa isang birthday party at ginanap ito sa isang yate. Maaliwalas naman ang panahon noong umalis sila ngunit ng nasa laot na ay biglang dumilim ang ulap.

Nakita ni Khulaid ang yate mula sa ilalim ng dagat. Malalaki ang alon at ang yate ay parang isang laruang barko sa gitna ng umiikot na washing machine. Mula sa kanyang kinalalagyan ay walang kapangyarihan ang bagyo kaya pinagmasdan lamang ni Khulaid ang yate na halos wasakin na alon at hangin. Ang mga sereno at serena ay hindi na nanghihimasok sa buhay ng mga mortal, dahil na rin sa hindi na naman naniniwala ang mga tao sa mga  nilalang na tulad nila.

Classmates

Classmates

Kwento Ni Marvin

Sa YM ko rin nakilala si Marvin. Nagustuhan niya ang mga kwento ko sa blog lalong-lalo na ang Ninong. May naging experience din kasi siya sa kanyang kadugo. Pero hindi iyon ang naikwento niya sa akin. Ang una niyang karanasan ang naikwento niya sa akin.

Grade six siya noon sa isang exclusive school for the boys dito sa Metro Manila. Mahilig siya sa soccer pero kahit anong try niya ay hindi siya nagiging varsity player. Okey lang naman sa kanya kasi nakakalaro naman din niyang madalas ang classmates niyang mga varsity player. Gwapo si Marvin, maputi at maayos talaga magdala ng damit. Kahit uniporme sa school ay kayang-kaya niyang dalhin na mas napapansin pa siya kaysa mga classmate nitong mas matatangkad pa sa kanya. Kung may mga babae lang sana sa school nila ay tiyak na maraming magkaka-crush kay Marvin.

Isa si Jeffrey sa mga classmate ni Marvin na varsity player ng soccer. Si Jeffrey ang madalas ng makasama ni Marvin simula ng maging classmate niya ito. Dati kasi sa ibang section si Jeffrey noong grade 5 pa sila. Isang araw sa isang subject nila ng umagang iyon ay may ibinatong papel sa kanya si Jeffrey. Nasalo naman iyon ni Marvin. Sinenyasan siya ni Jeffrey na basahin ang nakasulat sa papel. Binasa naman iyon ni Marvin.

“Akyat muna tayo sa fifth floor bago tayo kumain. May ipapakita lang ako sa iyo.” ang nilalaman ng papel na iyon na galing kay Jeffrey.

Bakal at Bulaklak (COMPLETE)

Bakal at Bulaklak

(Complete)

Lason.

Iyon ang unang pumasok sa isip ko habang feeling disoriented na naglalakad pauwi ng inuupahan kong apartment.

Pumainlanlang ang isang malakas na kulog sa maitim na langit halos kasabay ng pagguhit ng isang matalim na kidlat na nagpaliwanag saglit sa gitna ng madilim na gabi. Mukhang nakikiramay ang langit sa aking pighati.

Bakit nga ba hindi? Lason ang pinakamagandang paraan para wakasan ko na ang buhay kong ito na puro na lang problema at pasakit. Wala naman na akong iba pang maiiwan na tiyak na magdadalamhati sa aking pagpanaw.

Namatay ang mga magulang ko sa isang road accident na ako lang ang tanging survivor nang ako ay sanggol pa lamang. Lumaki sa isang bahay ampunan na pinamamahalaan ng mga Madre. Tumakas sa ampunan sa edad na dose. Nagpalaboy-laboy sa kalsada. Nagpahada sa mga baklang naghahanap ng panandaliang aliw sa may harapan ng simbahan kapalit ng halagang bente pesos na kulang pa na pambili ng pagkain para sa kumakalam na sikmura. Nakaranas ng kaunting ginhawa nang ibahay ng isang gay benefactor sa edad na katorse. Nag-ipon ako at nagpumilit makapag-aral para man lang maiba ang daloy ng buhay. Nakatapos ng Education at naging malaya nang mamatay ang benefactor pero ang lahat ng pinagdaan ay nanatiling nakaukit na sa aking pagkatao.

Ang Katiwala

Ang Katiwala

Isa akong technical staff sa isang law firm na madalas humawak ng kaso tungkol sa mga properties. Kaya naman marami kaming client na mga developer sa Metro Manila at sa mga karatig na lalawigan. Isa sa mga batang-batang abogado ng company ay si Alex. Lumaki siya sa isang probinsya sa north Luzon at galing sa isang mayamang angkan doon. Kami ang naging buddy sa opisina dahil halos sa akin niya kinukunsulta ang mga bagay-bagay na technical sa hinawakan niyang mga kaso. Sa gimikan din ay kami lagi ang magkasama.

Seryoso sa buhay si Alex at sobrang tahimik. Kahit kayumanggi ang kulay niya at marami pa ring chicks ang nahuhumaling sa kanya dahil na rin sa kanyang taas at kakisigan. Halos magkasing-edad lamang kaming dalawa kaya naman click kaming magkasama. Yun din ang napapansin ng mga kasamahan namin sa opisina. Minsan nga ay binibiro pa kaming magsyota at kung sino daw ang bading sa aming dalawa. Ewan ko, siguro tulad ni Alex, naging subsob kami sa trabaho kaya naman nalimutan na namin ang magka-girlfriend. Basta naging kontento na yata kami sa aming pagiging binata at trabaho.

Isang Biyernes ng umaga ay nakatanggap ng tawag sa telepono si Alex mula sa katiwala nila sa kanilang bahay sa probinsya at kailangan nya na raw umuwi. Nasa US ang kanyang mga magulang kasama ang ate niyang nakapag-asawa na rin ng puti. Hindi ko alam kung ano ang dahilan kung bakit siya pina-uuwi. Di rin niya pinaalam sa akin ang dahilan. Subalit niyaya niya akong samahan siya sa kanyang pag-uwi sa probinsya. Nagpaalam kami sa opisina at nangakong papasok kaming muli sa darating na Lunes. Kumuha lang ako ng aking mga damit sa bahay at tuloy na kaming nagbiyahe patungo sa kanila.